یکی مثل همه

مزخرف نامه...

meslehame — Thu, 23 Aug 2007 16:25:18 GMT

به من می خندی یا به غروری که یک سالیست

بوی نحس بی تو بودن را می کشد بالا !!!

معتاد می شود ، نعشه می شود.

خر بود نفهمید تو چرا خرابش کردی ؟؟؟

تو که بوی من...

دارد دردم می گیرد تمام روزهایی که گریه کردم

از تو پر شده خالی هم نمی شود لعنتی!!!

بخند،بخند ...به هر حال این تمام من بود .

از کنار هم می گذریم ، من ایستاده تر از تو بغض می کنم روی تمام زندگی ام

تو ، تمام آنهاییی که می گفتند تو بدی ومنی که له می شدم زیر بار مسئولیتت

تمام من تمام شد.

وتو انگار بی من دوباره شروع شدی ، دوباره تر از همیشه...

لعنت به من که خیال می کردم

برای من...

لعنت به من که ساعتش هنوز حدود توست.

به صفر می رسد ساعت... صفر ظهر

اما من هنوز روی تو تکرار می شوم

آن وقت این زندگی ام از زهر تلخ تر که نه شیرین تر هم که...

نمی دانم اما بر من هر چه می گذرد له می شوم تورا در تمام پیچ وخم وجودم

دارم از کنارت می گذرم...نگاهت می کنم...

آنقدر که از تو بدم می یاید...بدم می یاید... بدم می یاید...

آنقدر که اگر دستم به تو برسد تمام موهای سرم را خواهم کند...

((همه شان را...))...

meslehame — Mon, 23 Jul 2007 02:19:18 GMT

یه سال پیش نه این ساعت اما یه همچی روزی برای اولین بار تو این وبلاگ نوشتم ...

این مطلب اولمه:

به نام افریدگار هر چه هستی...

وحرف های ما هنوز نا تمام ...

تا نگاه می کنی وقت رفتن است...

باز هم همان حکایت همیشگی...

پیش از انکه با خبر شوی ...

لحظه ی رفتن تو ناگزیر می شود...

اه ای دریغ و حسرت همیشگی...

نا گهان چقدر زود دیر می شود...

*******************************************************

اینم اولین مطلبمه تو دوسالگیش:

چند سالیست سرم درد می کند

اما حیف،دستمالم را زیر کوتاهترین درخت دنیا جا گذاشته ام !!!

یکی نیست بگوید این چه حکمتیست

تو وجب وجب قد بکشی ومن هی متر متر بروم زیر زمین ...

دیروز که این باغچه مرا می بلعید و کرم پس می داد، کجا بودی؟!

داشتی زیر کدام درخت سایه بازی می کردی هان؟

یادت که نرفته

سبز که بودی سبزت می شدم .

زرد که می شدی سبزت بودم .

حالا که آفتاب پرست شدم

داری ایمانت را به رخم می کشی ؟؟!!

××××

من و این باغچه خیلی سال است

شیمیایی تو شده ایم.

درخت بالا آورده ایم .

میوه تاول زده ایم .

اصلا گفتن اینها چه فایده

تو که تا به حال زیر بالت پرنده نخوابیده

اصلا تو که تا به حال تخم نذاشته ای !

چه می فهمی پرنده مادر است یعنی چه!!

××××

می دانی اصلا تو ،من ودستمالم را ،باغچه وایمانت را

پرنده و تخم هایش را ول کن .

مشغول باش ...

اصلا دوباره ... روی تن درخت با تیغ تراش بده

((دوستت دارم نهال))

خدا شما را حافظ

meslehame — Sat, 07 Jul 2007 02:52:18 GMT

دارم می رم:

اما رفتنم زیاد گریه دار نیست ... زیاد هم خنده دار نیست ... در ضمن قرارم ندارم که برم جای بدی

فقط می خوام برم یه جایی که یه مدت بتونم کله مو بکنم بزارم تو یه صندوق چه وجاش یه درخت چنار بکارم و بشینم زیر سایه ش وبه کارایی که کردم و... می کنم و... قراره بکنم فکر کنم و کیفور شم ...غصه بخورم گریه کنم ...نه اصلا بگردم دنبال یه راه چاره برا مشکلایی که خودم برا خودم و...

×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××

زیاد فرقی به حال شما نمی کنه من باشم یا نه ... اما گفتم دور از ادبه که یه هو برم ...همین

×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××

راستی یه ماهه بعد اولین سالروز این وبلاگ ... نمی دونم چرا تو این یه مدت همه چی یه ساله نشده

می پره این وبلاگم ...من که دیگه نیستم شما ولی باشید همیشه

پایدار واستوار

بانو ...

meslehame — Fri, 15 Jun 2007 16:50:54 GMT

آقا نشسته است تماشا کند تو را

بانو چگونه خاطرش حاشا کند تو را

دارد به اینکه بعد تو آیا...خدای من

یک لحظه می شود که تماشا کند تو را

در فکر اینکه با تو چگونه وداع کند

یا با تمام عاطفه دعواکند تو را

زهرا چرا همیشه تو را زودتر بگو!!!

آیا خدا نشسته که برپا کند تو را؟؟؟؟

زهرا مرا کجای زمین ترک کرده ای

تا اشک های خون شده دریا کند تو را

×××××××

این را حسین از ته دل داد می زند

تا با تمام حنجره آواکند تو را

آقا نگاه کن به خدا مادرم پرید

دیگر نخواه تا که تماشا کند تو را

یک کپه خاک کجایش ...خودت بگو

دیگر محال گشته که پیدا کند تو را

آقا نشسته است تماشا کند تو را

بانو چگونه خاطرش حاشا کند تو را

meslehame — Wed, 13 Jun 2007 04:10:18 GMT

بعد از تو آب های جهان بو گرفته اند

مردان و چاه با سر هم خو گرفته اند

بعد از تو هیچ ... هیچ پدر مادری نداشت

انگار عشق را همه جادو گرفته اند

(محمد ارثی زاد)

یا فاطمه الزهرا سیده النساء العالمین

سالروز آزادسازی خرمشهر

meslehame — Thu, 24 May 2007 15:11:18 GMT

حمید، رفت کمی بعد هم رضا پر پر
و چشم های پدر از همیشه باران تر

کسی چه می داند درد چیست ؟یعنی چه؟
به جز نگاه پر از درد وخسته ی مادر

شنیده سرو جوان ایستاده می میرد
ولی نداشت دلش اتفاق را باور

سکوت بود سراسر و کوچه دلواپس
سراغ انها را میس گرفت شاید در

در انتظارز در از خود سوال می پرسید
چرا طلسم سکوتش عمیق شد اخر

زمان گذش وپدر هم شبی پرستو شد
چقدر صبر وتوان فراق داشت مگر

وکوچه ماند وسکوتی وعطر خاطره ها
ومادری که دلش تنگ بود او دیگر

چقدر صبر کند چند شب دعا بکند
که تا شبی برود مثل سرو ها بی سر

فرشته رستمی

تقدیم به دو برادر شهید حمیدرضا و رضا شاهنده

این تمام توان من است!!!پا به پای تو آمدن چه دشوار است!!!

meslehame — Wed, 02 May 2007 06:51:18 GMT

من و دوباره شکستن وزخم هایی که

نشسته رو ی تنم دست ها وپایی که

به جرم طی شدن تو به مرگ محکومند

درست لحظه ی باران ودر هوایی که

پرنده لال می شود از انعکاس فریادم

و از تمام آیینه رد می شود صدایی که

هنوز می شود از انتحای آوازش

شنید خواهش وآه غزل دعایی که

سکوت قافیه اش بود یا ردیفش یا

علامتی که تهش می شود رضایی که

هزار مزتبه از مرگ هم فرا تر رفت

درست لحظه ی باران ودر هوایی که...

زندگی چقدر کوتاه است...

meslehame — Sun, 22 Apr 2007 15:42:18 GMT

خدا یا ما را آن ده که آن به...

محکوم می شوی به جهالت فقط همین

در جست وجوی نور به ظلمت فقط همین

ما ادعا نمی کنیم که حتما فرشته ایم

تو کشته می شوی به یک عادت فقط همین

این سرنوشت توست کسی ناجی تونیست

این را بزن به پای مصیبت فقط همین

شاید کسی بیاید ولطفی کند ولی

این انتها واوج حماقت فقط همین

تاکید می کنیم که فردا تو مرده ای

این طعنه بود نه تمرین وقاهت فقط همین

لبخند می زنی که چه این انتخاب توست

یک ادعای پوچ به ترست فقط همین

امروز حکم مرگ تو تایید می شود

محکوم می شوی به جهالت فقط همین

خودم

امروز شاید دوشنبه ترین دوشنبه ی سال باشد!!!!

meslehame — Mon, 16 Apr 2007 05:58:18 GMT

تا چند وقت شاید از خودم شعر نزارم اما به روز می کنم با اشعار ومتن های سایر عزیزان

در سرزمین فرشتگان

به یکی نه جاودانه می شوم !

ابلیس وار

در خندق سربلندی خویش !

این رمه ی آری تبار را می شناسم

ومی دانم ،طوق منور چهرهاشان

از هزار فانوسک حیله چرا غان است

وبال های سپید مقدسشان را

- که نقطه چین قطره های رسوا گر خون است-

از سلاخی هزاران قو به غنیمت گرفته اند

بی که آواز واپسینشان را

رخصت داده باشند!

و من که نفرینی ابدی را بدرقه ی قدم های خود دارم

از تمام جاده های جهان می گذرم

تا آری نگفته ی خویش را نثار تو کنم

وبه زانو در آیم در آستانه ی پرستشت!

چونان ابلیس که خدای را

وفرشتگان که انسان را...

بی طوق منور آتش وبی بال های فریب!

زانو می زنم ومی دانم

آن کس که به یارای دستان بی دریغ تو برخیزد

هرگز فرو نمی افتد !

((یغما گلرویی))

مرز بین تاثیر پذیری و تقلید...

meslehame — Wed, 04 Apr 2007 06:40:18 GMT

قسمت اول مقاله ی بابک صحرایی.

*****************************************************

هر هنر مندی،همیشه به صورت خود آگاه یا نا خداگاه تحت تاثیر هنر مندان معاصر یا پیش از خود می باشد.

از نقاشی ومجسمه سازی گرفته تا بازیگری و نویسندگی.

این تاثیر پذیری،که معمولا در ابتدای راه هنری هر فردی بیشتر نمود پیدا می کند ، تقریبا امری عادی وبدیهیست.

طبیعیست که هنرمند (به معنای واقعی) پس از طی زمان کوتاهی ،به هویت اصلی خود دست یافته واز سایه وسیطره ی افکار وعقاید هنرمندان الگوی خود خارج می شود .

اما حتی در این برهه نیز کماکان امکان دارد که تحت تاثیر فرد یا اثر هنری فردی قرار بگیرد.

این تاثیر پذیری در افرادی که ذاتا هنرمند نبوده و بدون داشتن استعداد و جوهره ی لازم پا در عرصه ای از هنر می گذارند از همان ابتدای راه به صورت تقلید نمود پیدا می کند.

مرز بین تاثیر پذیری و تقلید ، استعداد ذاتی وهوش هنری هر فرد است.

هنرمند تحت تاثیر هنری ، ویا هنر مندی دیگر ،اثری خلق می کند اما تفکرات وخلاقیت های خود را نیز در آن تجلی می بخشد .

اما بی هنران تنها به کپی کردن یک اثر بسنده و هیچ نشانه ای از خودشان در اثری که به وجود آورده اند دیده نمی شود .

مساله ی تاثیر پذیری را با چند مثال ببسط می دهیم.

نگاهی به اثار احمد شاملو ،می تواند نمونه ی بسیار خوبی باشد.

احمد شاملو در ابتدای مسیر بسیار تحت تاثیر شاعرانی همچون،فدریکو گارسیا لورکا، مایا کوفسکی، پل الوار و اراگون قرار داشته است.

ذکر چند مثال ما را روشن تر می کند :

در شعر ((مرغ باران)) که به صورت کامل تحت تاثیر یک شعر ژاپنی که اتفاقا توسط خود شاملو ترجمه شده ، سروده شده است.

-((شب مرغ باران می کشد فریاد)) (آغاز شعر ژاپنی)

-((وز فراز بار انداز خلوت ،مرغ باران می کشد فریاد خشم آگین))

(احمد شاملو)

در ترانه نیز نمونه های بسیار از تحت تاثیر قرار گرفتن ترانه سرایان بزرگی همچون شهیار قنبری و اردلان سر فراز را می توان برشمرد .

شهیار قنبری ترانه سرای اندیشمند و نوآور تاریخ ادبیات ایران ،تحت تاثیر ترانه های احمد شاملو،پا در عرصه ی ترانه سرایی می گذارد ودر ادامه به شاعرانی چون سهراب سپهری وفروغ فرخ زاد گرایش پیدا می کند.

از این تاثیر پذیری می توان به شعر زیر که توسط سهراب سروده شده اشاره کرد.

شهیار دز دو ترانه ی خود از این شعر تاثیر گرفته:

((من پر از نورم وشن و پر از دار ودرخت.

پرم از راه ،از پل،از رود،از موج وپرم از سایه ی برگی در آب.

چه درونم تنهاست.))(سهراب سپهری)

((پرم از بوی رسیدن /پرم از بوی پرنده/ تو پر از بوی توقف /تو مث سم کشنده))

(شهیار قنبری)

((پرم از خواب ندیده/باغی از شعر رسیده...

پرم وچه خالی از تو/پر وخالی هر دو هر دو/

همه ای به همه ی تو /پر شو از این همه پر شو))

(شهیار قنبری)...

همان طور در بالا اشاره شد این مقاله در دوبخش نوشته خواهد شد .

مجله ی هنری ((همدل))

به قلم (بابک صحرایی)